پر از حرفهای تازه از بهار دل نازک من

حتی سقف هم به زمین نزدیکتره

هیچ ستونی نداره

هوا واقعا در جریانه و خواب رو سبک می کنه. پنجره ها کوچکن اما نور بیشتره . هیچ عنصر گرمی تو فضا نیست . سفید سفید

خونه رو فروختیم. خونه سیاه . زرشکی .طلایی . با تمام اثاثیه. با دیوار کوب برنزی. با پرده های مخمل چند لایه . با تمام فرش های دستباف تبریزی

چند ماه یش بود . حتی تمام لباس ها رو - کفش ها رو

من موندم با یه چمدان پر از هیچ - هیچ نخواستم .هیچ هیچ

اینجا رو خریدیم.... خیلی کوچکتره ... از کف تا سقف سفیده

با غزل رفتیم برای ۴ تا پنجره اش تور سفید گرفتیم

رفتیم ون*ک ۳ تا کاناپه تک گرفتم با یه میز و ۴ تا صندلی

خواستم تخت بگیرم چشمم از روی دو نفره کنار نرفت . دل به دریا زده یه بالش بزرگ گرفتم گفتم می زام وسط

دیدنی شده . آینه و کنسول هم سفید گرفتم . هیچی تو اتاق ندارم بر عکس قبل

رفتیم د -ب-ن ه-ام-ز از اول یه سری لباس گرفتم. از دیدن خونه خلوتم لذت می برم

همه چی دارم هیچی ندارم

این خیلی خوبه

بوی نو .بوی تازگی .صبح ها تو نور و تور و سفیدی غلط می زنم .حال میده ... ۷ صبح میام بیرون تا ۷ شب ...خیلی خوبه تنها بودن ... خودت بودن ...